گلپوش نرگس

دوباره حرف از ازدواج من شد فقط یه چیز به همه گفتم که هر وقت تو ازدواج کردی، من هم می رم می رم پی زندگیم خاطراتت ، خاطراتمون از هر چی که نذاشتم خاطراتت بشه رو پس نمی دم مال منه بهت می گم من هیچ سهمی از تو ندارم نمی خوام مال من باشی برو دنبال زندگیت اما قبل از اینکه بری قلبم رو بده من آدمی نیستم که عاشق بشم قلبم رو بده نمی خوام عاشقت باشم... با تو بندم روی زمین، بی تو حبس ابدم در زندانی که خودم برای خودم ساختم ...

الان تو قرن 21 هستیم از 2001 شروع شد که من چند سالم می شد 15 ساله و 2100 به پایان می رسه و قرن 22 شروع می شه... یک قرن قرار بگذره و با گذشت زمان چه اتفاقاتی می افته، هیچ کس نمی دونه ولی این گذشت زمان مثل برق و باد می گذره و می رسه چه ما زنده باشیم چه نباشیم ... چند سال زنده ام اگه زنده باشم، 2100 می شم 114 ساله، تو خوابم ببینم انقدر زنده ام(کنایه)... اگه خوش شانس باشی اونقدر عمر می کنی که موهات سفید بشه و زمانش که برسه نفس های آخرت تو رو یاد گذشته ها، گذر زمان که مثل برق و باد می گذره می ندازه ا...

الان کم کم داره اشکام سرازیر می شه نمی دونم کی سیل عظیمی از اشکام راه بیوفته دلم خیلی گرفته...